28 Mayıs 2024 Salı
Mestia’da kaldığımız pansiyonda nefis bir kahvaltıdan sonra Uşguli’ye gideceğimiz minibüs gelip bizi aldı. Merkezden de diğer turistleri alarak saat 10.00 da yola çıktık. Engürü nehri boyunca seyahat ederek 46 km. uzaklıktaki Uşguli köyüne ancak 2 saatte gelebildik. Yollardaki manzaralar çok güzel olmasına rağmen yol çok bozuktu. Köyün karşıdan görünüşü bile harika. Uşguli, Avrupa’da yıl boyunca yaşamın olduğu en yüksek köy. Engürü Nehrini takip ederek dağ yollarını aşarak ve birçok köy geçerek ortaçağdan kalma ve Svan Kuleleri ile meşhur bu köye bir köprüden geçerek ulaşabildik. Minibüs bir kafenin yanında park etti ve 16.30 da aynı yerden bizi alacağını söyledi. Tozlu ve çamurlu köy yolunda Svan Kulelerini izleyerek dolaştık. Mayıs ayı olmasına rağmen hava çok soğuktu. Mont ,altında bir mont daha ve başımda yün bere, ayağımda yün çoraplarla dolaştım.
Svanlar, savaşçı bir toplum olarak 1000 yıllık kültürlerini korumaya çalışmışlar. Şu anda derme çatma yapılmış evlerinin yanında savunma amaçlı yapılmış 20-25 metre yükseklikte Svan Kuleleri 5-7 katlı. Her kata çıkan merdiven yukarı çekildiğinde taş bir kapakla kapanıyor. Böylece düşmanın üst katlara çıkması engelleniyor. Hem düşmana karşı, hem de kan davalılara karşı yapılmış bu kulelerin 112 kadar olduğu söylendi. Köyün her tarafını dolaştık. Atla gezen köylüler gördük. Küçük ev pansiyonları, bakkal, küçük bir kafe gördük. Tepeden köyü seyrettik. Saat 16.30 da minibüs hareket etti. Yine 2 saat süren yolculuğumuzun sonunda şoför bizi pazar denilen küçücük dükkana bıraktı. 2 kadının çalıştığı ufak dükkan hayli pahalıydı. meyve ve turşu ile Svan tuzu alarak eve döndük. Şoför 5 lariyi az buldu ve almadı. Bahçede tahta bankta Leya, Liya ve Nena ile oturup İngilizce sohbet ettik. İnekten sağdıkları sütü ikram ettiler. Yarın sabah Mestia’dan Zugdidi’ye gideceğiz.
